| تبليغات | X |
...دلت از جنس دل خسته ی ماست
دل دریا رو نوشتی /همه دنیارو نوشتی
دل ما رم بنویس!
***
آدم همیشه دور و برش ابر است ..آدم همیشه پشت سرش دریاست
باید فقط به راه خودت باشی..این خط قرمز خود آدم هاست!
دنیا چقدر روی سرش برف است..آنتن نمی دهد به صدای تو
وقتی هوا رسانه ی خوبی نیست..آدم چقدر پیش خودش تنهاست!
صدها ستاره روی زمین مرده..خورشید خودکشی نکند خوب است
با این دو شمع مردنی کم نور..هر چارفصل روی زمین سرماست!
کپسول خواب و خواطره هایم کو؟نبضم نمی زند که خودم باشم
اینجا "وبا" که چیز عجیبی نیست..وقتی خدا همیشه تبش بالاست!
این روزها دوشنبه نمی آید ..هر روز مرز خالی یک شنبه است
"امروز هم به حال خودم باشم!" ! آدم همیشه منتظر فرداست!
با قایق شکسته بگو آیا من می رسم به مرز خیالاتم؟
وقتی همیشه پشت سرم ابر است...وقتی همیشه دور و برم دریاست!
***
تمام کسانی که کسانشان را از دست داده اند ، تشریف بیاورند روی سن!
دست تو را می گیرم که برویم
می خندی که تف به ذاتت !
می گویم :"خرم کرده ای به خدا لعنتی!
وگرنه این که درجه ی فر باید روی ۲۶۰ بماند را دارم از تجربه های همخوابگیم به تو می گویم..."
تو اصلا گوشت بدهکار...دستت از من زیاد می خواهد!
من البته به تو می دهم!اما البته!
می خواهم امتحانت کنم که وقتی می ایستی هم همان قدر مرا به من می آیی؟
می بینم نه!
می بینم تو مرا با زنی که از گونه هایش گل انداخته با هم می خواهی...
هم می خواهی و هم نمی خواهی...
عزیزم
عزیزم
عزیزم،شعر همین جا داشت تمام می شد
که زن به حرف آمد
"امروز که رو به روی شما هستم آقای قاضی!
تف به نژاد روباه های اصیل که من بلدم بخندم!
با دندان های شیری ام و با دندان های عقلم و صدایم که از جای گرم...
از جای سرد....
ولی شنوندگان عزیز!
من مدتی است سینه پهلو کرده ام
و این برنامه
تا هر جا که شما بخواهید
شما را ادامه خواهد داد...."
"نوشتن به سان یک کولی است که به فواصل زمانی نامنظم در من اتراق می کند و بی خبر می رود.
این حق اوست . این حق ابتدایی کسانی است که دوستشان می دارم که بی هیچ توضیحی مرا ترک کنند ..بی آن که برای رفتنشان دلیلی بیاورند ، بی آن که در صدد تلطیف آن با دلایلی که همیشه کاذب است ، برآیند.از کسانی که دوستشان دارم هیچ چیز نمی خواهم . از کسانی که دوستشان دارم جز این نمی خواهم که رها از من باشند و درباره ی آنچه می کنند یا نمی کنند هرگز به من توضیح ندهند...عشق جز با آزادی همپا نمی شود ....
من نیز چون نوشتن که دوست من است ، آواره ام!"
فرسودگی ـ کریستین بوبن
*
درگیر عشق کهنه و از یاد رفته ام
اسکارلت معاصر بر باد رفته ام!
هرچند لیلی ام ولی از روی سادگی
در عاشقی به حضرت فرهاد رفته ام
یک روز آهوانه و خوشگل تر از خودم
با دسته گل به دیدن صیاد رفته ام...
(با دسته گل به دیدن صیاد رفتم و...)
افتاد توی سینه ی من اتفاق تو
اینک منم! زنی که پنیر کلاغ تو
از دود عود بوسه ی تو پخش می شوم
بر مبلمان چوبی و گرم اتاق تو!
اما چه فایده؟! تو پنیری و این کلاغ
اصلا نگیرد این همه مدت سراغ تو
( هر شب هزار مرتبه بیدار می شوی....)
هر شب هزار مرتبه بیدار می شوم
من دارم از سکوت تو بیمار می شوم!
هی زنگ می زنم به تو...هی قطع می کنم
هی در شماره های تو تکرار می شوم
این بیت های ساده ی من دل به خواه نیست
از روی بی کسی است که ناچار می شوم.....
تا سنگ می خورد به تو آوار می شوی
از روی بی کسی است که ناچار می شوی...
با عکس های آلبومت از یاد رفته ای
اسکارلت معاصر بر باد رفته ای!
تقصیر ما که نیست " گل آهو" ! خود خودت
با دسته گل به دیدن صیاد رفته ای.....
*
پ . ن:
من آن میوه ها را که نشان نمی کردم تا برایشان غزل بگو یم..به خدا از توی پستو درشان می آوردم و اسم هایشان برایم یک بازی بود...امشب اما دل گرفته تر از این حرف ها بودم که از مرکبات غزلتان بگذارم...حالی که گیلاس نباشد قطعا پرتقال خونی نیست!
***
...و صبح چون از جا پریدم/در رختخوابم
یک مشت پر دیدم ..گرم و پراکنده
پایین بالش/در رختخواب من نفس می زد
آن گاه با خمیازه ای ناباورانه
بر شانه های خسته ام دستی کشیدم
بر شانه هایم/انگار جای خالی چیزی...
چیزی شبیه بال
احساس می کردم...!
آینه های ناگهان.قیصر امین پور
*
میوه ی دوم : گیلاس
روی گلویت طرح یک گیلاس شیرین
می بوسمت بر شاخه با وسواس شیرین
دارم مربا می شوم ...فردا میایم
زیر زبانت ...مثل یک احساس شیرین!
تلخی نکن تا بشکفد بر گونه هایت
از بوسه ام گلبوسه های یاس شیرین
آرام تر لب تر کن این گیلاس ها را
تا نشکند این دختر حساس شیرین!
*
پ . ن : میوه ی سوم از مرکبات است!