دعا کن این قفس از آسمان من برود

نیافریده شدن از جهان من برود!

دعا کن آب در آیینه محترم باشد

کلام مردن ماه ، از دهان من برود

دعا کن این نفس غرق در شکوفه ی سیب

به خواب باغچه ی نیمه جان من برود!

خدا بهار شد و توی گوش باران گفت:

" مباد ابر تو از آستان من برود!

مباد بنده ی این گنبد کبود شوی

کلاغ عاشقت از داستان من برود"

تو حرف اول روزی، تلفظت صبح است

نخواه رمز شبت از زبان من برود

اگر دعا نکنی شاید این دقیقه ی بکر

تلف شود، بپکد ، از زمان من برود!